اجتماعی

هدف پژوهشگری اجتماعی ساختن انسان جامعه شناس است. انسانی که بتواند با مطالعات دقیق نظری و علمی به عنوان یک محقق، سطح آگاهی های اجتمای را بالا برده و پاسخگوی نیاز مراکز آموزشی، پژوهشی و خدماتی باشد.یعنی نتایج تحقیقات او به ما بگوید که چگونه می توان از بحران های اجتماعی عبور کرد و به آرامش و رفاه رسید. درس های پژوهشگری اجتماعی دارای سه شاخه است. در یک شاخه مهارت در عملیات تحقیقی آموزش داده می شود، شاخه دیگر مبانی جامعه شناسی است که پایه های علم جامعه شناسی را از نظر مفهومی معرفی می کند و شاخه سوم نیز مباحث جمعیت شناسی است که از درس مبانی جمعیت شناسی شروع می شود و به تحلیل جمعیت، تحلیل حرکت های جمعیتی و کاربردهای جمعیت شناسی در مباحث اجتماعی و اقتصادی ختم می گردد.دانشجوی این گرایش باید به تحقیق های نظری و عملی علاقه مند باشد، یعنی از یک سو نظریه های اجتماعی را مطالعه کرده و آنها را مورد نقد و تحلیل قرار دهد و از سوی دیگر بین مردم جامعه رفته و به تحقیق های میدانی علاقه مند باشد. دانش و بینش ریاضی در این گرایش بسیار مهم است، چون دقیق فکر کردن و دقیق اندیشیدن در پژوهشگری اجتماعی اهمیت بسیاری دارد.در حال حاضر پژوهش های اجتماعی رواج و گسترش پیدا کرده است و نه تنها بخش های دولتی موظف به انجام تحقیقات اجتماعی هستند بلکه بخش های خصوصی نیز به تحقیقات اجتماعی روی آورده اند. به همین دلیل به جرات می توان گفت که امروز یک دانشجوی باسواد این گرایش که دارای مهارت پژوهشی باشد، هرگز مشکل اشتغال نخواهند داشت.

برنامه ریزی اجتماعی

گرایش برنامه ریزی اجتماعی عمدتا پیرامون مسائل اجتماعی و برنامه ریزی در خصوص اجتماع  و انسان است برای مثال هنگام ساخت یک مجتمع آپارتمانی، کارشناس برنامه ریزی اجتماعی برای مسائل اجتماعی آن مجتمع برنامه ریزی می کند تا حقوق هر یک از افراد ساکن در مجتمع حفظ و ساکنان آن با کمترین مشکلات و مسائل اجتماعی روبرو گردند. یا مثلا برنامه ریزی می کند که در یک شهر مراکز اقتصادی یا سایت های صنعتی در کجا باید قرار بگیرد و توسعه ساختمانی چگونه انجام شود که مشکلی برای جامعه به وجود نیاید.گرایش برنامه ریزی اجتماعی با آمار و تحقیقات میدانی ارتباط تنگاتنگی دارد به همین دلیل دانشجوی این گرایش باید از سلامت جسمانی برخوردار باشد تا بتواند در انجام تحقیقات میدانی موفق گردد. کار دانشجو و بخصوص فارغ التحصیلان برنامه ریزی اجتماعی یک کار کتابخانه ای نیست، بلکه باید در جامعه حضوری فعال داشته باشد. اطلاعات علمی لازم برای دانشجوی این گرایش دروس ریاضی، زبان انگلیسی، جغرافیا و جامعه شناسی است.دانشجویان این گرایش دیدگاه های خوبی در زمینه مسائل شهری و روستائی، حمل و نقل، برنامه ریزی اجتماعی – اقتصادی با بعد اجتماعی پیدا می کنند و می توانند در سه بخش دولتی, عمومی و خصوصی فعالیت نمایند. که در بخش دولتی در سازمان های برنامه و بودجه، وزارت کشور، فرمانداری ها و در اکثر اداره های دولتی می توانند مشغول به کار شوند ودر سایر بخش های عمومی شهرداری ها، موسسه های مختلفی از قبیل بنیاد شهید، کمیته امداد امام خمینی (ره)، سازمان بهزیستی و موسسه های رفاهی مراکز مهمی برای اشتغال هستند و در بخش خصوصی نیز موسسه های خدماتی و مشاوره ای مکان های مناسبی برای اشتغال هستند. فارغ التحصیلان می توانند به صورت کارشناسان مستقل تحقیقات شهری، روستایی و منطقه ای نیز فعالیت کنند.

تعاون و رفاه اجتماعی

محتوای دروس این گرایش را اقتصاد، جامعه شناسی، مردم شناسی، امور مالی، حسابداری، مدیریت و تعاون و کارکرد تعاون تشکیل می دهد و هدف آن تربیت کارشناسانی است که بتوانند به یاری تشکل های انسانی عامل توزیع عادلانه ثروت و قدرت در جامعه گردند. در گرایش تعاون و رفاه اجتماعی هر آنچه مربوط به تعاونی باشد مورد بحث و بررسی قرار می گیرد که از آن جمله می توان به انواع تعاونی ها، چگونگی تاسیس و مدیریت آنها و فوایدی که تعاونی ها برای جامعه دارند، اشاره کرد.گرایش تعاون و رفاه اجتماعی به عنوان یک میان رشته از واحد های گوناگون درسی استفاده می کند که می توان این دروس متنوع را در دو درس پایه و اصلی اقتصاد و جامعه شناسی خلاصه کرد.در نتیجه دانشجویی که پایه ریاضی قوی داشته باشد,می توان  در تعدادی از دروس مهم این رشته مثل امور مالی,اقتصاد و حسابداری موفق گردد و اگر به علوم اجتماعی علاقه مند باشد می تواند در دروسی  مثل جامعه شناسی توفیق یابد.در این رشته شخص باید به تعاون علاقه مند باشدو روحیه همکاری با دیگران را داشته باشد.دانشجویان این گرایش  می توانند در شاخه ها و واحد های مختلف وزارتخانه های  تعاون کار کنند.همچنین می توانند در تعاونی های شرکت ها و وزارتخانه های مختلف به عنوان مدیر  و برنامه ریز  مشغول به کار شوند.