معرفی رشته

 

 بعضی ها می گویند باید فراموش کرد ویا حداقل کمتر به آن پرداخت چرا که در عصر ماشین وقرن بیست ویکم سخن گفتن از آن نشانه عقب ماندگی ودوری از واقعیت هاست. می گویند وقتی به یاری آن حتی نمی توان یک سنجاق قفلی راساخت چرا باید همّ وغم خویش را صرف آن کرد وخلاصه ادبیات مال دوران لب جوی وسایه درخت وآواز بلبل بوده است وحالا که این دوران سرآمده است با ادبیات نیز باید خداحافظی کرد. این در حالی است که رشته زبان وادبیات فارسی بهترین بستر برای ورود به شناخت فرهنگ وعرفان وحتی معارف دینی ما است. چون سرفصل ها و دروسی که در این رشته تدریس می شود هر کدام مسیری است که به دشت های وسیع معرفت منتهی می گردد. مثلاً معانی وبیان وآرایه های ادبی موجب ارضاء حس زیباشناسی در حوزه ادبیات می شود واز دیگر سو صنایع شعری وفنون بلاغی مانند تلمیح، استعاره ومجاز کلیدی برای پی بردن به نکات باریک واشارات معنایی متون ادبی است. امروزه دامنه ادبیات فارسی بسیار گسترده است به گونه ای که پیش بینی می شود بتوان ده گرایش برای آموزش ادبیات فارسی تدوین کرد, یعنی دانشجو طی دو سال بعدیکی از گرایش های علوم بلاغی، ادبیات داستانی وگرایش های دیگری که می توان در این رشته پیش بینی کرد، مطالعه کند. اما آنچه امروزه در دانشگاهها به عنوان رشته ادبیات فارسی تدریس می شود، دارای دو شاخه اصلی زبان فارسی وادبیات  فارسی است. که در بخش زبان فارسی مسایل مربوط به زبان شناسی، دستور زبان، اصول نگارش و ویرایش و در بخش ادبیات: سبک شناسی، نقد ادبی، انواع ادبی، تاریخ ادبیات، صنایع ادبی شامل بدیع، معانی وبیان و عروض همچنین متون نظم ونثر کلاسیک مورد بررسی قرار می گیرد.اگریک دانشجوی ادبیات از خواندن یک بیت شعر حافظ یا خواندن داستان های شاخص ومعروف ادبیات جهان لذت جهان لذت نبرد به اشتباه وارد این رشته شده است چون دانشجوی زبان وادبیات فارسی باید دروس بسیار در وادی ادبیات فارسی بخواند واگر کسی علاقه مند نباشد این رشته برایش ملال آور می شود. این رشته قلم درست وبیان خوب می خواهد تا بتوان منظور خود را به خوبی تفهیم کرد. همچنین دانشجوی این رشته لازم است که حافظه نسبتاً قوی داشته باشد چون بخش عظیمی از مقولات ادبی را باید به خاطر بسپارد تا در مواقع لازم به آنها دسترسی داشته باشد.بعداز آموزش وپرورش، مطبوعات بهترین بستر برای فعالیت فارغ التحصیلان ادبیات فارسی است. همچنین بهترین نیرو برای تنظیم وارائه برنامه های ادبی رادیو وتلویزیون حوزه های فرهنگی وزارتخانه های مختلف کشور، فارغ التحصیلان این رشته است. واز اینها گذشته یک لیسانس ادبیات اگر پویا وفعال باشد می تواند یک نویسنده، شاعر یا منتقد گردد ودر مراکز چاپ ونشر کتاب به عنوان ویراستار وناظر ادبی در چاپ کتاب حضور داشته باشد. در ضمن تعدادی از فارغ التحصیلان نیز با توجه به ذوق وسلیقه خود کارهای ویژه ای انجام می دهند که از آن جمله می توان به شرکت در تألیف فرهنگ های مختلف به عنوان پژوهشگر ادبی و ”فیش نویس علمی“ و “انتخابی“ دایره المعارف ها اشاره کرد.